Самал тау. Бекболат Тілеухан

Самал тау,
Қайран елім, шалқар көлім,
Не болар солдат болып көрген күнім,
Есіме қайта-қайта түсе бердің,
Кір-жуып, кіндік кескен туған жерім...

Атты емеспіз, жаяумыз,
Жаяудан да баяумыз,
Он бес кундей жүргенде,
Омбы жаққа таяумыз.

Жасым бар қос мүшелде - жылым сиыр.
Тағдырдың айдауымен кеттім қиыр.
Самал тау,
Қайран елім, артта қалдың,
Адасқан өресінен біз бір үйір.

Атты емеспіз, жаяумыз,
Жаяудан да баяумыз,
Он бес кундей жүргенде,
Омбы жаққа таяумыз.

Әке-шешем бар еді,
Жасы жеткен кәрі еді,
Осынау әнге салдырған,
Он алтының зары еді.